02-12-2007 20:52

Tiracancha (3)

De gemeenschapszaal was te klein voor alle aanwezigen, maar de powerpointpresentatie van het project kon nu eenmaal niet buiten gehouden worden. Alle ouders en leerkrachten, en slechts enkele leerlingen woonden de presentatie bij.

Na afloop het gebruikelijke rondje langs alle vertegenwoordigers die het belang van het project nog eens benaderden. En tenslotte werden er bloemen uitgedeeld als symbool voor de start van een vruchtbare samenwerking.

De vrouwen hadden zo'n bloem (een aster) nog nooit gezien, en roken er wat onwennig aan. Erg grappig. Natuurlijk mochten ze mijn bloem houden, nadat ze beloofd hadden hun kinderen elke dag naar school te sturen.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

02-12-2007 20:48

Tiracancha (2)

Tijdens de bijeenkomst stelde iedereen zich voor, de leerkrachten, de ouders, het hoofd van de gemeenschap, de directeur van de Ugel (regionaal ministerie van onderwijs) en van de gemeente San Salvador, en ook de onderwijscoördinatoren van HoPe en Walter zelf natuurlijk.

Tussendoor gaven de verschillende klassen acte de presence met hun traditionele dansen. Als afgevaardigden van de middelbare school van Patacancha zong Silvia (huayno natuurlijk) onder begeleiding van Julio. De mensen van HoPe waren in de gemeenschapszaal de presentatie op aan het zetten en dus was ik de klos, samen met de directeur van de Ugel, en mocht dansen met één van de meiden van de middelbare school van Tiracancha. En dan merk je het verschil met de leerlingen van Patacancha die open een gesprek aan durven gaan. Deze jongedame durfde nog net te vertellen hoe ze heette, ontzettend schuchter. Dat zal de komende jaren wel veranderen, en zal ze door het onderwijs meer zelfvertrouwen en eigenwaarde krijgen.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

02-12-2007 20:34

Tiracancha (1)

Vrijdag 16 november kon ik mee naar Tiracanchi. Dit dorp ligt op zo'n 1,5 uur hobbelen van Pisac achter een pas van ruim 4000 meter hoog. Een hele mooie tocht met fantastische uitzichten. Die nacht had het gesneeuwd en op de toppen en dus ook op de pas lag dat er nog die ochtend. Heel bijzonder.

Volgend jaar gaat HoPe aan de slag in Tiracanchi op verzoek van het ministerie van onderwijs. De gemeenschap had het ministerie om een middelbare school gevraagd maar de capaciteit ontbreekt om er echt wat van te maken. Als er voldoende fondsen aangeboord kunnen worden, gaat HoPe daar het complete onderwijsaanbod verbeteren. De kleuterschool gaat meedraaien in het kleuteronderwijsprogramma (het ministerie zet de pronoei om in een inicial, wat betekent dat er een beter betaald opgeleide kleuterleraar voor de klas komt). Ook de basisschool wordt opgeknapt en van meubilair en materiaal voorzien.

De middelbare school heeft 3 lokalen gekregen van de gemeente San Salvador, maar komt nog 2 lokalen tekort. Bovendien sluit het onderwijs niet aan op het leven in de bergen. Ouders, leerlingen en leerkrachten zijn op bezoek geweest in Patacancha en zagen deze vorm van tweetalig agrarisch onderwijs wel zitten. Tussen beide scholen zal meer worden samengewerkt. Vandaar ook dat Daniel uit Patacancha ook hier de hele happening aan elkaar praatte. Erg bijzonder.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

02-12-2007 19:55

Cultuurschok

Inmiddels ben ik in Lima aangekomen en moet nog even bijkomen van de cultuurschok. Wat een verschil in leven met Cusco, deze stad met 8 miljoen inwoners bedekt door een nevel vanuit de zee waardoor de luchtvochtigheid 95% is.

Afgelopen week heb ik echter nog twee projecten van HoPe bezocht. Dat houden jullie nog van me te goed, evenals het leven in Lima. Ik blijf tot zondag bij Carla en kan dus een mooi kijkje nemen in het dagelijks leven hier.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

23-11-2007 17:55

Het "geheim" van Patacancha (1)

Uiteindelijk ben ik slechts 4,5 dag in Patacancha geweest, toch het hoofddoel van deze reis naar Peru. En het was genoeg. Na 2 dagen voelde ik me er weer helemaal thuis. Prettig, rustig en op m'n gemak. Wat is dat toch in Patacancha? Het heeft inderdaad te maken met verwachtingen. Die zijn er niet (of in ieder geval weinig). Ik kan er echt mezelf zijn, gewoon Esther. In Cusco ben ik ook de reiziger, die het thuisfront op de hoogte wil houden, of de vrijwilliger van HoPe die zoveel mogelijk informatie mee terug wil nemen voor de presentaties. Bovendien oordelen de mensen in Patacancha niet of veel minder over elkaar. Tenminste dat ervaar ik zo. Ik oordeel zelf ook veel minder. Niet over de mensen en het leven daar, maar ook niet over mezelf, wat ik wel of niet goed zou doen. In Patacancha ben ik mezelf. Ik zou wel van alles willen voor de mensen daar, maar ik kan het toch niet voor ze doen. Daarvoor zijn die paar dagen echt te kort. En dus kan ik het leven nemen zoals het komt en ervan genieten.

weergeven in nieuw venster

1 Reactie (reageer)

23-11-2007 17:50

Het "geheim" van Patacancha (2)

Bovendien, het is niet alleen Patacancha, de bergen, de mensen, maar vooral ook Graciela, één van de leerkrachten. Een heel mooi en bijzonder mens met enorm veel (en alleen maar, lijkt het) positieve energie. Met haar salaris onderhoudt ze haar broertjes en zusjes die nog naar school gaan of nog geen werk hebben. Door de week werkt ze in Patacancha, in het weekend doet ze de was, de boodschappen, kookt ze en gaat 1x per maand zelf naar de universiteit om Engels te studeren. Na haar eigen middelbare schooltijd heeft ze 4 jaar in restaurants en in de artesania (handgemaakte souvenirs) gewerkt, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, en werd daarvoor veel te weinig of niet betaald. Met de opleiding tot leerkracht die ze van HoPe heeft gekregen en de baan die ze nu heeft, is ze ontzettend blij en dankbaar en dat straalt ze uit. Zij kan oprecht genieten van de kleine dingen, zoals van het Delfts blauwe inpakpapier (van de VVV) dat om het kadootje zat. Dat vond ze al geweldig en zou het zo aan de muur hangen. Ze is niet alleen een hele goede leerkracht maar vooral als mens is ze waardevol voor iedereen in haar omgeving. Ik ga haar zeker weer heel erg missen. In Cusco hebben we nog even samen kroketten!! gegeten in het restaurant Tresmundos van Janwillem.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

19-11-2007 04:09

Vooruitgang

Wat is er veranderd na 2 jaar in Patacancha?

Duidelijk zichtbaar is dat de mensen meer geld hebben om te investeren in hun huizen en hun leven. De mannen in Patacancha zijn bijna allemaal drager op de Incatrail of een andere trektocht. Zij hebben nieuwe huizen gebouwd in Patacancha, met 2 verdiepingen en een dak van golfplaten. Toch gaan velen hun huis veranderen en plaatsen weer een dak van droog gras. Niet omdat de rook niet weg kan door de golfplaten (schoorstenen zijn er nog steeds niet), maar omdat de toeristen graag traditionele huizen zien.

Er is een toerismeproject gestart door de gemeenschap. Er kan nu overnacht worden in Patacancha. Helaas heb ik de initiatiefnemers niet gesproken en weet ik er maar weinig van.

Door de toename van het toerisme wordt ook meer artesania (handwerk) verkocht. Bij Florentina thuis zijn de extra inkomsten terug te zien in het aantal dieren. De cavia´s zijn een stuk groter en dikker dan 2 jaar terug (resultaat van het fokprogramma van het colegio). Er lopen nu ook een stuk of 15 eenden rond het huis en 2 net gekochte koppen. Verder hebben ze hoger in de bergen bij hun andere huis naast lama´s en alpaca´s nu ook schapen, koeien en vier paarden.

weergeven in nieuw venster

3 Reacties (reageer)

19-11-2007 04:01

Wat is er nog meer veranderd in 2 jaar in Patacancha?

Er groeien meer bomen en (inheemse) struiken in de Patacancha vallei. Er zijn ook meer insekten (ik ben zelfs gestoken en deze keer waren het geen vlooien) en opvallend veel vogels. 2 jaar terug werden er inheemse struiken uitgedeeld voor de aanplant bij het colegio en bij de mensen thuis. Het is niet ondenkbaar dat ook de klimaatverandering een duit in het zakje doet. De boeren merken het echt, er kunnen op grotere hoogte meer gewassen verbouwd worden. En de traditionele methoden van bepalen wanneer het beste gezaaid en geoogst kan worden, werken niet meer optimaal.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

19-11-2007 03:55

De keerzijde van de vooruitgang

Wat is er veranderd na 2 jaar in Patacancha?

De grotere toestroom van toeristen en de toegenomen welvaart leidt tot meer (zwerf)afval. De leerlingen van het colegio ruimen dit af en toe op, verbranden een deel en begraven de rest in de grond.

Door de toename van het aantal mensen en de visvangst zit er geen forel meer in de rivier. Het colegio start daarom een forellenkweekproject.

Er zijn meer mensen ziek. De aanloop naar de medische post die nu wel bemand wordt door een verpleegster betaald door de gemeente Ollantaytambo is groot. Wat is de oorzaak? Is ook hier het water vervuild zoals op andere plaatsen?

Er wordt meer water afgetapt voor de irrigatie waardoor de rivier in de loop naar beneden kleiner wordt in plaats van groter. Het klimaat is van slag, het regenseizoen is begonnen maar na 2 zonnige weken zonder regen dreigt een deel van de oogst te mislukken. Gelukkig heeft het afgelopen dagen flink geregend en dat niet alleen, er is zelfs sneeuw gevallen op de toppen waardoor de oogst daar wel mislukt is. Normaal sneeuwt het alleen in de winter (juni t/m augustus). Volgens de voorspellingen van klimaatexperts zullen de gletsjers in 2025 zijn verdwenen en is er dan geen wateraanvoer meer op de rivieren. Wat betekent dat voor de mensen in de bergen die leven van de landbouw? Zullen zij moeten verhuizen naar de kust of het regenwoud?

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)