|
|
|
 |
 |
 |
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 7 February 2007 |
|
De toppers van het land, de meest
geleerde van het land en misschien ook wel de best betaalde baan in
het land: de advocaat.
Wij hadden er in ieder geval een nodig.
Niet omdat we ons misdragen hebben maar omdat we een nieuwe service
willen gaan aanbieden binnen ons bedrijf. We gaan binnenkort namelijk
Hosten en Domeinen verkopen! Voor de mindere Nurds onder ons: klanten
kunnen een domein-naam bestellen, bijvoorbeeld simama.net en kunnen
hun websites plaatsen op een enorme geheugen machine, de server,
zodat de websites te bekijken zijn in de hele wereld. En omdat we dan
eigenlijk namen/identiteiten verkopen op het world wide web moeten er
ook veel officiële documenten en contracten aan te pas komen die
onderschrijven welke klant welke naam heeft gekocht. En ons bedrijf
natuurlijk indekken, want we bieden nogal wat diensten maar we hoeven
niet zo nodig aangeklaagd te worden als een klant van ons een porno
website is begonnen bijvoorbeeld.
Met een stapel zelf gemaakte contracten
en templates onder de arm, stapte ik de wereld binnen van de
advocaten. Ze zitten voornamelijk allemaal in 1 gebouw in Kampala,
namelijk Bleu Building. De trots van Kampala. In mijn ogen een
uiterst lelijk blauw beglazen aquarium, maar goed. Smaken verschillen
nu eenmaal. De eerste advocaat, vriendelijke man en lijkt mee te
kunnen praten over het concept en hoe we de contracten willen hebben,
communiceert nauwelijks terug na mails en telefoontjes. De tweede
advocaat wilde na herhaaldelijk aandringen niet aangeven wat zijn
uurprijs is en begon dus een contract van 8 pagina's te schrijven, uh
zonder 'contract' (tussen ons en de advocaat). Riep dat hij meer dan
12 uur werk eraan had besteed, terwijl we Engelse spelfouten erin
vonden en de nummering compleet niet klopte. Refereren naar deel 5.5
in het contract en deel 5.5 bestaat helemaal niet, dat bestaat toch
niet? Vervolgens bood Reinier aan dat hij zijn secretaresse (was niet
zo'n mooi ding hoor) wel een snel cursus documenten typen wilt geven,
waarop hij een rekening stuurde van 1.000 US Dollar en of we dan
alstublieft zelf nog even het hoofdstuk nummeren en verwijs gedeelte
wilde aanpassen. ??? Staat er; 'wij zijn debiel op ons voorhoofd?' De
derde advocaat, heeft goed en snel werk verricht voor een redelijke
prijs. He he, gelukkig maar. Ik begon het al bijna op te geven. Het
zal toch niet zo zijn dat alle toppers van dit land zo inefficiënt
als maar kan, gingen zijn. Ik hoop binnenkort met officiële
contracten volgens de Ugandan Law de advocaten wereld weer te
verlaten.
Reageer (0 Reacties) |
|
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 7 February 2007 |
|
Ik had nog nooit van het woord gehoord.
Jullie? Na een week Uganda ging ik al samen met een (toen kennis,
inmiddels) vriendin kicken. Daar leerde ik de verrassende schop,
vooral voor de tegenligger, naar achteren gericht, ook genaamd:
kickback. Uit balans en vrij onhandig schop ik er nog steeds elke
dinsdagavond op los. Pas maanden later kwam ik te weten dat er een
tweede soort is van de kickback. Niet op de sportschool maar binnen
de Ugandese Overheid. Via via, ja zo gaat dat, werd ik uitgenodigd
bij iemand werkende binnen de overheid, die iemand noem ik voor het
gemak even mijn contact persoon. De overheid wilt graag een trainings
programma uitrollen dat de jongeren coördinatoren van het land
moet leren hoe zij de jongeren projecten voor en door jongeren kunnen
organiseren. Haha! De participatieve methoden die ik geleerd heb bij
ICA zie ICAnederland.nl zouden hier ideaal bij passen. 100 Jongeren
moeten getraind worden in verschillende participatieve methoden,
waaronder de consensus workshop. Een leuke opdracht, dacht ik bij
mezelf en dus ging ik aan de slag en schreef een mooi voorstel. Mijn
contact persoon binnen de overheid echter zou hoogstwaarschijnlijk
een kickback verwachten, zeiden mijn veel meer ervaren
vrienden/adviseurs. Ongemakkelijk en onzeker waar te beginnen poogde
ik het onderwerp van de kickback aan te knopen met mijn contact
persoon. Waarop zij heel gewoon, alsof het de normaalste zaak van de
wereld is antwoordde dat 30% in haar zakken gepast zou zijn. Lieve
hemel! 30% Voor haar van het totale bedrag dat ik in rekening zou brengen voor het geven van mijn trainingen. Dus dit is nu een kickback. In de zaken/overheids wereld in Uganda word
hier vrij gewoon over gedaan. Maar willen wij met ons bedrijfje hier
eigenlijk wel aan mee doen? Zijn al die kickbacks niet vreselijk
ongezond uiteindelijk voor de Ugandese economie en begint verandering
op de eerste plaats niet bij jezelf? Wij hebben besloten ons voorstel
wel in te dienen en mee te doen omdat het een vreselijke leuke
opdracht is. Maar achteraf heb ik ook wel weer een beetje spijt. Van
de andere kant, hoelang kunnen we zaken blijven doen in Uganda zonder
kickbacks?
Reageer (0 Reacties) |
|
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 7 February 2007 |
|
De inhoud van mijn verhalen gaan iet
wat verschuiven merk ik. Aangezien we onze dagen niet meer alleen met
avonturen en rondreizen benutten. Maar ik merk uit reacties van
vrienden en familieleden dat jullie wel nog steeds graag een up date
ontvangen van onze dagelijkse bezigheden hier. Dan zullen we over
moeten schakelen naar andere onderwerpen, zoals zaken doen in Uganda! Reageer (0 Reacties) |
|
|
Een tien daagse rond reis in Rwanda en Burundi, December 2006. |
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 3 January 2007 |
|
Onze kerstvakantie hebben wij
avontuurlijk beleeft. We bereiden ons voor op een rondreis in Rwanda
en Burundi vanuit Uganda. Hier hoorde de 20 bij 40 centimeter fel
gele sticker bij, die zonder pardon in het midden van de voor-ruit
van de bij-rijder op de auto werd geplakt, ter controle van alle
gecontroleerde papieren die weer controleren of je echt wel wegen
belasting hebt betaalt in Uganda (zeer belangrijke uitgaven post,
aangezien je maar liefst op een stukje weg van 1 km. je stuur kunsten
mag testen door op z'n minst 100 potholes te ontwijken van gemiddeld
0.5 meter diep). Het valt te begrijpen dat de bij-rijder
oorspronkelijk een belangrijke: 'gil, kijk uit, links, rechts, op
13:00 3 meter breed', functie had. Tegenwoordig ziet het er (voor de
bij-rijder) door een gele bril bekeken, niet roze kleuriger uit. De
potholes in Uganda zijn na het laatste regenseizoen verdubbelt in
aantal, grote en diepte. O ja, jaarlijkse wegenbelasting is voor onze
four wheel drive Pajero berekend op 600.000,- Ug Shilling (300 euro)
per jaar. Keer ongeveer 500.000 duizend auto's in Uganda. Dat is maar
liefst 300.000.000 Ug Shilling op jaar basis om de ge-asfalteerde
wegen te repareren door er na elk regenseizoen wat rode aarde in te
proppen. Fasten your seat belts en holed on for
a trip to Rwanda and Burundi! Reageer (1 Reacties) |
|
Lees verder...
|
|
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 3 January 2007 |
|
Op naar Kigali. Onderweg zien wij de
groene bergen van Rwanda. Zeg maar rustig, ze zijn magnifiek! En een
kronkel weg, nog mooier dan de wegen in Oostenrijk spreid zich uit
naar alle hoeken in het land. Het walhalla onder de wegen. Nul
potholes. Glad asfalt, witte strepen op de weg, afwater systemen en
stoepen voor de wandelaars! Onze Pajero bewoog zich soepel, snel,
gerammelloos over de weg en zo kwamen wij aan in Kigali. De hoofdstad
van Rwanda.
Reageer (1 Reacties) |
|
Lees verder...
|
|
|
Bujumbura de hoofdstad van Burundi |
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 3 January 2007 |
|
We rijden van Kigali meteen door naar
Bujumbura in Burundi. Tegenwoordig is rijden in konvooi vanaf de
grens tot de hoofdstad niet meer noodzakelijk. Bijna zonder problemen
komen wij aan bij onze vrienden Liesbeth en Victor en storten er
vrijwel meteen neer met een lekker glaasje zelf meegebrachte zoete
witte wijn (sarcastisch bedoelt, want ze hadden voor ons een bestel
lijst opgestuurd waarop 4 mega pakken rode droge wijn stonden, mwhaa
ik schaamde wel toen, al hadden we na twee dagen ons eerst mega pak
al op geslurpt dus viel het allemaal nog mee) en we vertellen elkaar
recente en minder recente avonturen. Een door erosie ingestorte
rotswand die zich over de gehele breedte van de weg wist uit te
spreiden, zorgde ervoor dat we bijna, maar dus net niet door ernstig
uitwijken de afgrond in reden. Tja, dan zijn hier geen potholes te
bekennen maar dat mag de avontuurlijke pret niet bederven.Reageer (1 Reacties) |
|
Lees verder...
|
|
|
Edith's blog
|
|
Wednesday, 3 January 2007 |
|
Van Bunjumbura rijden we weer terug
naar Rwanda, via dezelfde weg, aangezien de andere route te spannend
schijnt te zijn. Onderweg kopen we een handgeknoopte hangmat en geven
we het opaatje in ruil een mooie bruine hoed die Reinier toch niet
paste. Samen gaan we op de foto! We rijden naar Butare en bezichtigen
het mooiste East African museum. Merkwaardig genoeg zien wij hier de
aarde werken potten, gevlochten manden, Panga's (die enge enorme
messen waarmee o.a. gras gesneden kan worden), rieten hutten die in
1830 gebruikt werden (en in 2006 nog steeds). Indrukwekkend vond ik
de familie regeltjes, afspraken en rituelen voor en na het huwelijk
en de Kongolese munten die dateerde uit Leopolds tijd met dus zijn
kop afgedrukt op de papieren biljetten. Na een nachtje slapen in
Butare rijden we naar Lake Kivu.Reageer (0 Reacties) |
|
Lees verder...
|
|
| | << Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende > Einde >>
| | Resultaten 12 - 22 van 65 |
|
|
 |
 |
 |
|
| Kampala, Uganda | | Report: 22:00 UTC |  | | 22°C | | zwaarbewolkt | | Luchtvochtigheid: 83% | Wind: WNW 2 bf | |
|
|
 |
|