De komende 9 dagen volgen we de cursus die ICA Nederland elk jaar aan een groepje mensen geeft dat zichzelf eenzelfde doel gesteld heeft als wij: onze energie op een zuidelijker breedtegraad inzetten ter verkleining van de kloof tussen rijk en arm. De twee sleutelwoorden in de eerst 24 uur waren voor mij doel en visie.
 

Gisteravond waren er 2 ex-vrijwilligers die kwamen vertellen over hun voorbereidingen en ervaringen voor en tijdens hun verblijf in de Derde Wereld. Uit het verhaal van beiden kwam telkens weer het woord doelen bovendrijven. In eerste instantie omdat ze zichzelf voor hun vertrek al heel duidelijke doelen gesteld hadden. Niet zozeer over wat ze op hun projecten wilden bereiken. Dat wordt je juist aan alle kanten afgeleerd tijdens de cursus, omdat het aan de lokale mensen is te bepalen wat hun doelen zijn, en hoe ze die denken te gaan bereiken. Wat Frank en Elisabeth hadden gedaan was heel duidelijke afspraken met zichzelf gemaakt over wat ze wilden bereiken in hun jaar van afwezigheid voor zichzelf. Welke vaardigheden wilden ze verder ontwikkelen? Welke kennis wilden ze opdoen, of in ieder geval, in welk gebied.

Die afspraak met zichzelf had hun erg veel geholpen, omdat we ons momenteel bijna niks kunt voorstellen van wat er ons echt te wachten staat. Ja, lekker weer en 2 regenseizoenen per jaar. Maar dat is ongeveer alles wat zeker is. En dat er een punt komt dat het je echt tegenzit. En dan is het handig om een afspraak te hebben, over wat je echt wilt. Waaraan je je keuzemogelijkheden weer kunt toetsen. Ook al kende je ze vantevoren niet, je kunt de dan ontstane situatie wel weer passen in de waarden die je nu al wel kent.

En prompt stond er vanochtend een sessie op het programma over visie. Nu weer in het project waar je straks zit. In de eerste stap sluit je de ogen en stel je je voor waar het project in de toekomst staat. Wat is er bereikt? Hoe loopt het? Dat is je visie.

Visie is een geweldig handvat. Je GPS coordinaten tijdens elk project. We hebben nu ruzie, het geld is op, ik ben net 2 weken ziek geweest: Maar waar waren we ook alweer naartoe op weg?

Wij gaan naar Uganda. En we zijn daar gelukkig. Dat lijkt me wel wat :-)

Keywords: