|
Tuesday, 4 February 2003 |
Hallo allemaal,
De eerste dag in Afrika is gekkenwerk. Na een heerlijke nacht slapen in een origineel Afrikaans hutje (met de pilaren aan de buitenkant, net als de laatste jaren in Nederland zo populair is) en een heerlijke koude douche (wat kan dat toch lekker zijn, *als* de buitentemperatuur natuurlijk boven de 30 graden ligt), hebben we lekker Afrikaans de tijd genomen voor ons ontbijtje.
Met de tips van de Duitse campingbaas in ons achterhoofd, gingen we op weg. Dat informatie heel belangrijk en handig kan zijn vonden we al snel uit, want langs de grote weg (waar we naar to gestuurd waren) stonden twee zussen ook op vervoer te wachten. En dat kwam maar niet. Dus gingen we met zijn vieren binnendoor op zoek naar een alternatieve route. En die was even iets avontuurlijker dan de geasfalteerde grote weg.
Kleine straatjes, veel potholes, overal kleine winkeltjes, losse dinge (otowrakken, stoelen en tafels, fietsen, mensen, afval en veel minibussen). Dus vervoer was snel gevonden. Edith is er nu ook van overtuigt dat er altijd nog meer mensen in een minibus passen. Ook als je al lang denkt dat hij vol is.
De minibus bracht ons naar Serekunda, de grootste stad van Gambia. Maar waar zijn de flats? De brede boulevards? Waar rijdt de tram? Waar zijn de straatnaambordjes en de huisnummers? Het krioelt hier van de mensen, over een heel groot oppervlak, maar zaken die voor ons een stad definieren zijn niet te zien.
De hectiek is wel overweldigend (niet alleen als je hier voor het eerst bent). Zeker niet als je midden op straat op de zwarte markt 500 euro gaat wisselen. Spannend! (en ik geloof niet dat ik niet eens totaal ben opgelicht). Edith was heel blij dat ze vanuit het restaurant mocht toekijken naar de kluwen opgeschoten jochies met stapels biljetten die uit sporttassen werden gehaald. Om het thuisgevoel nog te versterken stond er een lekker oude aflevering van Full House op, arabisch ondertiteld.
Gek, dat contrast tussen de heerlijke rust op de camping. De beste maandagochtend sinds tijden. En dan de 'stress' en het opletten als je met al je spullen en je volledige vakantiebudget door smalle straatjes met overal oto's minibussen en mensen om je heen loopt.
Nu dus genoeg stad, op naar de volgende camping!
Edith en Reinier
|
Edith & Reinier in Oeganda 
