Ongelooflijk maar waar. We gaan de buitenkans om een maand of wat door oostelijk afrika en de sahara te crossen aan onze bruinverbrande neusjes voorbij laten gaan.

Grote teleurstelling uiteraard voor eenieder die zich al aan boord gedroomd had. Een kleine uitleg is derhalve op zjin plaats

Na het overlijden van Blue, de tweede hond aan boord bij Jo & Mark, was er voor hen nog maar 1 reden om de wagen door wildvreemden terug te laten rijden. Mark werkt in het engelse leger, en kan de wagen gratis terug laten vliegen. Voor Red moeten ze echter bij British Airways zijn, en dat hakt er nogal in.

En daarom hebben ze zich bedacht dat alleen het beste voor Red goed genoeg is (en dat is het ook). Dus willen ze graag dat wij aanvliegen voor zij naar Engeland reizen. En dat is 15 Juni.

Dat vonden wij ook heel snel. In de tijd die ons nog zou resten zouden we al onze troep moeten inpakken en opruimen, plus de hele reis voorbereiden. Daarbij horen niet alleen de vakantiebrochure doorbladeren, maar ook zoveel mogelijk over bv autotechniek te weten komen, omdat er niet achter elke woestijnduin een mechanicien klaarzit die je gebroken achteras komt repareren.

Daarbij zouden we ook nog eens al onze spaarcentjes opbranden en berooid terugkeren in een winters europa. Zonder geld en zonder huis.

En met die spaarcentjes kunnen we ook veel langer weg, als we dat een beetje beter plannen.

We hebben een fantastische reis gehad. We zijn heel dicht bij een nog veel groter avontuur geweest. Maar wie weet wat er nog allemaal te beleven valt?

Stay tuned op www.simama.net

Keywords: