|
Thursday, 20 December 2001 |
|
Pagina 3 van 4
Na een weekje buiten Kampala loop ik daar nu anderhalve dag rond, en (met mijn belt veilig in de kluis van de Backpackers loop ik een stuk ontspannender door deze waanzinnige stad. Er staat af en toe een verdwaalde verkeersagent, waarom is mij een raadsel, en ik geloof niet dat er een Ugandese chaufeur is die zich der ook maar iets van aantrekt. Filerijden doe je hier ook in zoveel mogelijk rijen naast elkaar als er plaats is, ook al moet je dan soms de andere rijbaan gebruiken om je langs een iets tragere medeweggebruiker te kunnen wurmen. Er is maar één regel in het Ugandese verkeer: wie het eerst komt, het eerst maalt. Dat betekent dat elk kruispunt kompleet vast staat met toeterende auto's. Het is dat ik vroeger wel eens door Amsterdam gefietst heb, anders had ik het Internet Café waar ik nu zit waarschijnlijk niet gehaald.
Het verkeer staat dan ook met stip op nummer een van de doodsoorzaken van Mzungu's (Mzungu = White man). Naast moord en Aids. Het is hier veilig, maar zoals met alles in Afrika, dat is relatief. Tijdens de wandeling door Sipi Falls bedacht ik me regelmatig dat een paadje-met-afgrond-aan-de-linkerkant zoals wij dat bewandelden, in de Zwolsche Courant weer tot een stroom van ingezonde brieven zou leiden als zijnde onverantwoord en gevaarlijk. Het leven is nu eenmaal gevaarlijk soms. Dat lijken we in Nederland af en toe wel eens te vergeten. Twee weken terug is er hier een tankwagen met benzine gekanteld. Toen iedereen daaromheen verzameld was om ook een kannetje van de uit de wagen lekkende benzine te kunnen opvangen is het ding ontploft. Momenteel zijn er meer dan 90 doden. Dat is meer dan in Volendam en Enschede bij elkaar.
|
Edith & Reinier in Oeganda 
