|
Monday, 17 December 2001 |
|
Pagina 3 van 4
Surfen is je bootje parkeren op het opborrelende water achter een waterval. Door alle krachten die op de boot inspelen (en ik kan je zeggen, dat zijn er veel, en ze maken een boel geluid), kan een boot een hele tijd op dezelfde plek blijven hangen. Het enige wat je dan nog kunt doen (voor de boot omgaat) is heel erg hard gillen. Of het aan de helmen lag die ze me telkens gaven, of aan mun grote mond weet ik niet, maar als ik mijn mond opende om een kreet te slaken, sprong elke keer het bandje van de helm los, zodat ik elke keer zonder helm in de centrifuge belandde.
De rust waar ik zaterdagochtend naar op zoek was ga ik nu opzoeken bij Sipi Falls, aan de voet van Mount Elgon. Daar is echt helemaal niks, behalve drie watervallen, dus dat zou moeten lukken.
Als vaste rubriek wilde ik de regels van het reizen introduceren. Ze komen langzaam weer terug, een voor een, en ik zal ze proberen te documenteren. Vooral de lezenswaardige, uiteraard:
Regel 1: Je moet die jongetjes hun colaflesje terug geven.
Het is moeilijk om Afrikaanse mensen boos te krijgen, maar een gegarandeerde manier is om een flesje fris te kopen, bijvoorbeeld als je tussen al je rugzakken ingeklemd in een minibus zit, met 21 andere mensen (jawel, een nieuw record), en dat flesje dan niet leeg te drinken voordat de bus vertrekt en het terug te geven aan de verkoper. Die dingen moeten echt goud waard zijn voor ze, want ze rennen & schreeuwen zich een ongeluk achter de bus aan om je dat flesje te ontfutselen.
Niet vergeten, dus!
|
Edith & Reinier in Oeganda 
