Op de terugweg van het diepe zuid-westen van Uganda, langs de weg naar Kampala, ligt het National Park Lake MBuro. Ondanks dat het vervoer per bus in Uganda redelijk aangenaam is, en busconductors een stuk vriendelijker zijn dan die in de Matatu's (de taxibusjes waar 14 mensen in mogen en waar mijn persoonlijke ervaringsrecord inmiddels op 33 opgeprakte mensen staat) zag ik er wat tegenop om 8 uur in een bus te gaan zitten. Lake Mburo is een ideale tussenstop.

De camping wordt op het moment van schrijven ('s avonds half tien) bevolkt door hippo's en impala's (een hele groep, als je met je zaklamp schijnt lichten hun ogen groen op, en wanneer er een auto het veldje opdraait zie je ze in de baan licht van de koplampen staan.) De zebra's zjin net weg. De apen jatten overdag de watermeloen uit de keuken. Vanochtend renden twee waterbucks speels achter elkaar aan. En na het openritsen van mijn tent, toen ik er al half uitgekropen was, merktte ik dat het geluid van grazende beesten aan de achterzijde van mijn stulpje niet kwam van de wardhog's die hier gedurende de late middag en avond rondlopen, maar van twee buffalo's die het campinggrasveldje regelmatig frequenteren. Ondanks mijn bonzend hart (jullie begrijpen waarschjnlijk mijn ietwat gespannen relatie met het fenomeen Buffalo) trok ik snel mijn camera tevoorschijn, maar helaas slenterden de twee enorme runderen rustig mijn blikveld uit toen ik mjin hoofd nogmaals om de hoek van het tentje stak.

Omdat ik inmiddels aan mijn 10e rolletje bezig ben begin ik langzaamaan iets kritischer te worden voor ik afdruk. Dus ga ik nu iets beter voorbereid de nacht in en heb ik vanmiddag mijn tent omgedraaid zodat ik met een beetje geluk morgenochtend door een spleetje in het tentdoek een mooi plaatje kan schieten.

In Murchison Falls National Park heb ik al een heel rolletje vol hippo's geschoten, maar hier aan de rand van het meer kon ik de hele middag op een stoeltje (in de zon, stupid Mzungu) naar de nijlpaarden zitten loeren. (wel een lekker kleurtje gekregen op mijn armen. het is zeer onbeleefd om hier in shorts, of erger, zonder t-shirt te lopen, dus ik heb inmiddels de klassieke bouwvakkerslook, qua zonnebruin dan)

Mijn geduld is hopelijk beloond met een of twee plaatjes waarin een nijlpaard zijn bek openspert, vanuit een daarnaast gelegen boom toegekeken door een fisheagel.
Toen die fisheagel er genoeg van had en op zoek ging naar een lekker visje, kon ik hem prachtig volgen met mijn telelens.

Regel 5
Als je met je 300mm telelens een vliegende vogel in vlucht volgt, let dan goed op de omgeving. Het erg veel pijn aan je oog als zo'n vogel recht voor de zon langs vliegt. (weet ik toevallig)

Morgen kabbel ik zo eens naar Kampala, boodschappen doen, eilandje op Lake Victoria pikken, en dit bericht posten.

Groeten,
batje op reis

Keywords: