We kennen elkaar ruim 2,5 jaar. Ik noem haar tegenwoodig graag 'mijn Margret'. Dit is de vrouw die elke dag onze troep op ruimt, voor ons kookt, de was doet, opvouwt en weer in de kas legt. Mijn gezeur af en toe aan hoort en ik heel soms de hare. We hebben zo'n 500 dagen gespendeerd samen, dag in dag uit. We werken immers thuis, en onze Margret voorziet ons elke paar uur met koffie, thee en koekjes. Een paar maanden geleden vertelde ze dat ze erachter is gekomen dat haar man vreemd gaat met haar buurvrouw.

Want ze vond een liefdes brief van haar aan hem. Een grote kwelling van verdriet en onrust zat in haar, van boosheid tot machteloosheid. Een vrouw in Uganda heeft namelijk heel weinig macht, echt heel weinig. Toen haar man een paar dagen later erachter kwam dat Margret iets meer te weten was gekomen dan zijn bedoeling was, wilde hij haar terug naar 'de village' sturen, want ze had straf verdient, de logica van deze gedachte valt ver te zoeken, maar goed. Dit zou betekenen dat ze haar kinderen en haar kapitaal, het twee kamer huisje van steen is namelijk gebouwd van haar salaris door bij ons te werken, achter moest laten. Doordat een heel team aan familieleden op hem inpraten, bedacht hij zich en gaf toe dat hij zijn leven wilde beteren. Verdomme, wat kunnen mannen klootzakken zijn. Een paar maanden later ging Margret naar een gynocoloog en nu blijkt dat ze 4 maanden zwanger is, syphillis en gonorroe heeft. Meneer de klootzak liet zich testen en bleek in een vergevorderd status syphillis te hebben. Zijn hersens geven al allemaal vreemde signaaltjes door waardoor hij nu allemaal rare dingen doet. Hij werkt als chauffeur, verdient een beetje, word ziek, rijd tegen het verkeer in, krijgt een boete, zo hoog als zijn salaris, verliest zijn baan, kan zijn medicijnen voor hemzelf, laat staan ook voor zijn vrouw, niet betalen. Wat een ellende.

De kans dat Margret hiv of aids heeft is erg groot. Heb ik mij laten vertellen op wiki. Ze word over drie maanden opnieuw getest. En wij bidden tegenwoordig. Het gaat ons veel geld kosten, maar we hebben het er wel voor over, iniedergeval voor Margret. Maar hoe moet dat nu? Die klootzak gaat er natuurlijk wel ongewild elke avond een keer of wat overheen en daar kan zij helemaal niets aan doen. Behalve het laten gebeuren.

p.s. Namen zijn vaak niet echt, in mijn blogs.