We hebben elkaar in geen maanden meer gezien, realiseer ik mij terwijl ik thee zit te drinken met Robin. Al vooraf beoordelend zit ik me af te vragen wanneer hij mij om geld gaat vragen, want dit is namelijk de standaard zin als ik met een Ugandees ga thee, soda of koffie drinken. Deze vraag word echter niet gesteld en onverwachts begint hij te vertellen waarom hij de afgelopen dagen een beetje van het padje is. Hij wint er geen doekjes om, maar is traight to the point. Vorige week dinsdag werd hij door een van z'n familieleden gebeld, die hem op de hoogte bracht van de dood van zijn moeder. En daarbij, hem verzocht zo spoedig mogelijk richting 'the village' te begeven. 'The village' word altijd standaard genoemd en stelt alle mogelijke woon samenstellingen buiten Kampala voor. Robin's familie woont ten oosten van Uganda. Hier aangekomen treft hij zijn moeder en zijn schoonzus ernstig verwond aan. Beide vrouwen waren uit hun huis gelokt en in de bosjes vermoord en in mootjes gehakt. Even voor de visualistie: je ma ligt op de grond en haar armen en benen zitten niet meer vast aan haar lijf, overal bloed en ze is dood....