Een paar heerlijke relaxte dagen, kerst vieren, aan het witte strand, luxe zwembad, heerlijk eten in een prachtig huis met goed versierde gekleurde lichtjes guirlandes, die aan en uit flikkeren (was onze favoriet) was het resultaat. Kortom heerlijk! Liesbeth en Victor, mochten jullie dit lezen: 'nog bedankt, we hebben beide genoten!'.

Burundi een land in oorlog, of sinds twee maanden niet meer, het blijft spannend maar gedurende ons verblijf was het rustig. We hebben geen rond vliegende granaten gezien, gelukkig en laten we hopen dat dit voorlopig zo blijft. Mensen zijn opvliegend, hangen elkaar sneller in de kroesharen en knokken. Tja, wat wil je, na zo'n geschiedenis. Want ook hier hebben de Hutu's flink huisgehouden ten op zichtte van de Tutsi's en weer andersom. Het is allemaal moeilijk te volgen, te begrijpen en te onthouden voor mij. Al zijn de omstandigheden bijzonder treurig. Het Universiteits gebouw, dat naar mijn smaak een van de mooiste op de wereld zou kunnen zijn, omdat het hoog op een heuvel licht en uitkijkt op Lake Tanganyika met daarachter de bergen van de Congo, is helaas ernstig beschadigd. Alles wat er kapot aan kan zijn, is stuk. Verf is afgebladerd, struiken groeien in de dakgoten, het voetbal veld lijkt een oerwoud waar alleen nog maar een goed spelletje verstoppertje op gespeeld kan worden, een tanker staat op het plein. Dat hier uberhaupt nog colleges gegeven worden en studenten zijn. Treurig, de basis waar mensen opgeleid zouden moeten worden om in de toekomst het land weer op te bouwen en te runnen is er extreem somber aan toe.

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

Powered by AkoComment 2.0!

Keywords: