|
Op naar Kigali. Onderweg zien wij de
groene bergen van Rwanda. Zeg maar rustig, ze zijn magnifiek! En een
kronkel weg, nog mooier dan de wegen in Oostenrijk spreid zich uit
naar alle hoeken in het land. Het walhalla onder de wegen. Nul
potholes. Glad asfalt, witte strepen op de weg, afwater systemen en
stoepen voor de wandelaars! Onze Pajero bewoog zich soepel, snel,
gerammelloos over de weg en zo kwamen wij aan in Kigali. De hoofdstad
van Rwanda.
De Lonely Planet die wij bij ons hadden
als gids, met daarin een platte grond van Kigali, dateerde uit 2005,
bracht ons onverhoopt helemaal aan de verkeerde kant van de stad.
Inmiddels was de stad dus blijkbaar enigszins uitgebreid en we
moesten in het donker op ons gevoel de binnenstad proberen te vinden.
Terwijl ik reed en Reinier uit alle macht grip probeerde te krijgen
op ons armoedig kaartje, maar vooral op het wegen-netwerk in deze
stad, reden wij prompt tegen een paar zeer streng kijkende zwaar
bewapende militairen op. Nu ja, we raakte ze nog net niet, dan hadden
zij allang onze banden plat geschoten en ons daarbij, daar waren we
wel van overtuigd. De weg waar wij, blijkend ons plattegrondje,
doorheen moesten, was tegenwoordig met drie lagen dik prikkeldraad
onder hoge spanning afgezet want hier achter woonde de President
Kagame. In het donker zag het er allemaal nog enger uit. De
militairen moesten ter controle onze kaart bestuderen, want ons van
schrik stamelend Frans was niet te volgen. Gelukkig mochten we daarna
keren en zelf uitzoeken hoe we dan moesten omrijden om toch op de
plaats van bestemming te komen.
We hadden namelijk in de Lonely wel al
een hotelletje uitgezocht Auberge d'Accueil dat schijnbaar goede
service bood, lekkere keuken, voor een middelmatige prijs.
Uiteindelijk vonden we dan de Ires. We hadden geconcludeerd dat dit
vroeger in 2005 wel de Auberge moet zijn geweest. Na een rustige
nacht kwamen we er 's ochtends achter (o ja, we hadden ons ook nog
vergist met de tijd, we waren vrolijk i.p.v. 6 uur om 5 uur UG tijd
opgestaan en Reinier stond om 7 uur UG tijd aan de balie te mopperen
dat het ontbijt moest opschieten, terwijl het dus eigenlijk 6 uur RW
tijd was!) dat de Auberge de buren waren van Ires. De rekening was
dus helaas 2 keer zo hoog maar we hebben elkaar ervan overtuigd dat
de tv. met BBC nieuws veel had goed gemaakt....
|
militairen Geschreven door john op 2007-01-07 17:38:48 Ik vind die erg zwarte grimmig kijkende militairen met die grote schietgeweren ook best wel eng. Als je nou nog die rij witte tanden nog maar kunt zien....... |
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven. Log in of registreer. Powered by AkoComment 2.0!
Keywords:
verdwalen
kigali
kaart
hoofdstad
militairen
|