Bij de evenaar stoppen we even en voor 5.000,- shilling laat een jongeman zien hoe het water aan de Noordkant van de evenaar linksom door een trechter wegloopt, aan de Zuidkant rechtsom en precies op de evenaar recht naar beneden. We bezoeken Villa Maria, het ziekenhuis waar Peter Voorhoeve en Henk Mostert kind aan huis zijn, en gebruiken er de lunch voor omgerekend € 5,- voor vier personen inclusief een flesje frisdrank. Helaas ziet Edith geen bekenden, wel een hoop familieleden van patiënten die geacht worden het potje te koken voor de zieke.

Bij het nationaal park Lake Mburo betalen we ons entreegeld en bewonderen we de massa’s zebra’s, waterbucks en boszwijnen die hier pumba’s heten. Edith heeft een eenvoudige family lodge gereserveerd met twee tweepersoonskamers. Er is geen stromend water en geen electriciteit. Het toilet is in een hut zo’n twintig meter verderop en is van het type ‘pithole’, d.w.z. ‘gat in de grond’. Een kilometer verderop is de canteen met een heerlijk uitzicht over het meer. Twee uur nadat het eten is besteld wordt het opgediend. Inmiddels is het donker geworden. Hier en daar een petroleumlantaarn maakt dat het al met al toch nog op een romantisch etentje gaat lijken. Winnie’s geitenvlees is wat aan de taaie kant, maar mijn gestoofde groentepotje smaakt prima. Elisabeth, het nijlpaard loopt wat heen en weer te sjokken en de nodige pumba’s dragen ook bij aan de gezelligheid. Als we terug rijden naar ons verblijf is het stikkedonker en is de hemel bezaaid met sterren. Als in de hut de kaars wordt uitgeblazen zie je werkelijk geen hand meer voor ogen. In de omgeving van de hut horen we allemaal vreemde geluiden van hippos en andere beesten. Lekker onder de klamboe en Welterusten!

Keywords: