De voorbereidingen.

Er is op internet site's niets te vinden over de eisen waaraan een diertje moet voldoen wil het toegelaten worden in Uganda. Alleen bij KLM in Kampala konden ze me vertellen dat een medische pas met daarin de gekregen spuitjes een vereiste is. De dierenarts in NL zou wel weten welke spuitjes dat precies zouden moeten zijn. Bij de dierenarts kreeg zij een chip, rabies spuit en een complete worm kuur tot zich en hij adviseerde mij het beestje niet in te laten inslapen tijdens de vlucht. Op deze manier zou zij nog kapabel zijn om haar eigen lichaamstemperatuur op peil te kunnen krijgen. Op eigen krachten zal zij dus haar spanningen onder controle moeten kunnen krijgen, baas lief vind het zelf eigenlijk allemaal spannend genoeg.

De reis.

Precies twee weken later, de poes is ondertussen keurig opgevangen door een pensionnetje in Schinnen, is het dan zo ver. Het begin van een lange reis is aangebroken. Eerst in een reis mandje, dan drie uur in de trein, uren door Winnie geknuffeld in Amsterdam, met de taxi weer naar de trein, half uurtje in de trein opweg naar Schiphol. Op Schiphol drie uur moeten wachten tussen al die gespannen medereizigers in. Verliefde stewardessen die Poes Daan maar al te graag het voorrecht op de passagiersruimte willen geven en een eigen vliegtuigstoel aan het raampje! Op weg naar de gate nog even een sprintje moeten trekken, waarbij de poes uit schrik toch nog even haar mantje vol poepte, terwijl ze al 12 uur niets meer gegeten had. Eindelijk in het vliegtuig, baande we ons een weg tussen de rijen stoelen door waarbij we een heerlijke poep aroma achter ons lieten. We vluchten de w.c. op en ik maak Daan zo goed als ik kon schoon. Zet haar, nog steeds in het reismandje, naast me en het vliegtuig stijgt op. Daan miauwt en uit angst krapt ze haar nagels stuk. Is het deze zielige ellende allemaal wel waard? 7, 5 Uur lang een krijsende poes? Eenmaal in de lucht, liet ik haar even vrij rond lopen op de toilet en heb ik haar eens goed geknuffeld. De rest van de reis heeft ze geslapen, zeeen en woestijnen gezien. En ondertussen kwamen de lieve stewardessen stukjes zalm brengen, die Daan als een aangename heerlijkheid opslurpte.

In Uganda.

We zijn veilig geland. Ze gaf geen kick. Ze is gewoon de stoerste Poes die er is. Met een stalen blik, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, liepen we op de paspoort controle af. Terwijl de niet-resident rij zo vol stond met mensen dat ze tot buiten toe, bijna weer het vliegtuig rakend, allemaal popelde aan de beurt te komen, konden wij zo door lopen. En daar stond Reiniertje ons op te wachten!

De 4 weel drive heeft ze tot in detail kunnen onderzoeken en daarna ook ons nieuwe huis. De dag daarna ontdekte ze onze tuin en al snel rolde ze over de grond van de pret. Daan vind het allemaal best. Ze verliest wat vacht, want dat dikke dekentje is hier uiterst overbodig gebleken. Rent achter de vogeltjes aan, klimt in de bomen, op het dak en doet haar dutje op ons bed, tot de dag aanbreekt waarbij ze trots een gevangen kakkerlak meebrengt naar bed......

Het is vast allemaal erg overdreven om een poesje helemaal uit Nederland naar Uganda te laten komen maar het was mij die 60 euro, de moeite en de mieauwtjes van Daan wel waard. We hebben het nu heerlijk naar onze zin, we zijn weer lekker knus bijelkaar en dan is het goed.

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

Powered by AkoComment 2.0!