Ronald op de markt

Wel heeft het nog tot eind november 2004 geduurd voor we groen licht kregen van de Oegandese klant. Parallel met mijn acties hebben Reinier en Edith in de loop van 2004 besloten Nederland in te ruilen voor Oeganda en te gaan werken voor het Banda Parish Development Programme, BCDP. Op mijn vraag aan Reinier om ook wat met zijn IT-kennis te doen reageerde hij positief. Hiermee kreeg ik de beschikking over een lokale back-up en konden Reinier en Edith enigszins in hun eigen onderhoud voorzien.

Nu hadden we een basis waarmee we aan de slag konden. De afspraak stond gepland voor vrijdag 21 januari bij de klant. Als grapje stelden we nog, dat de klant vast geen rekening gehouden zou hebben met onze komst, ondanks dat we alles schriftelijk hadden bevestigd. Dit werd realiteit! De persoon waar we een afspraak mee hadden was op cursus. De afspraak werd verzet naar dinsdag de week erop. Enigszins nerveus gingen wij het weekend in. Om onze tijd te doden hebben wij het bewuste weekend een navigatiesysteem opgezet om met behulp van een PDA te navigeren door Kampala. Dit werd uitgetest achterop een Boda-Boda (soort bromfiets taxi) downtown Kampala. Het werkte perfect!

De bewuste dinsdagochtend aangekomen bij de klant werden we groots onthaald in een vergaderzaal met 10 vertegenwoordigers van de klant. Al snel was het ijs gebroken. De medewerkers waren zeer snel enthousiast geworden. We hebben verder in detail gesproken over de wensen van de klant en afgesproken een week later een demonstratie te komen geven van de oplossing zoals we die voor hen zouden ontwerpen.

De dagen voorafgaand aan de demo kregen wij alle medewerking van de klant. Alle deuren gingen open. We waren met de klant samengesmolten tot een team. Wij zagen Kampala die dagen ook alleen bij donker. Op de bewuste maandag werden we echter rijkelijk beloond. Iedereen was zeer te spreken over het behaalde resultaat en wij kregen de definitieve opdracht.

Nu konden we gaan plannen ten aanzien van het implementeren en in gebruik nemen van het systeem. Ik ben nog een week gebleven om samen met Reinier het geheel verder uit te werken. Reinier zal de komende tijd een paar dagen per week bezig zijn met de verdere implementatie van het systeem. Medio maart reis ik weer af naar Kampala zodat we geza­menlijk weer een nieuw stuk functionaliteit kunnen uitwerken en contacten kunnen leggen met andere potentiële klanten

Ons uiteindelijk doel is om de projecten in de toekomst uit te voeren met mensen van de lokale bevolking. Hiermee kunnen wij een steentje bijdragen aan de ontwikkeling van Oeganda en individuele mensen in het bijzonder.

Door het maken van lange werkdagen, heb ik helaas weinig tijd gehad om Oeganda verder te verkennen. Het eerste weekend was ik voornamelijk aan het bijkomen van de drukke periodes vooraf­gaand aan de reis. Wel zijn we nog naar een Nederlands echtpaar gegaan om hun ervarin­gen aan te horen ten aanzien van zaken doen in Oeganda. Zij hebben onder ander een bedrijf opgebouwd rond paint-ball shooting. Later ben ik zelf nog het nachtleven van Kam­pala ingedoken, alleen bleek dat heel laat van start te gaan! Bij de disco/bar/nachtclub waar ik aankwam bleek het pas ruim na middernacht druk te worden. De reden hiervan is waar­schijnlijk onder ander het feit dat de temperatuur later op de avond zeer aangenaam aan­voelt.

De Visitor en Edith op het podium

Het was een mooie ervaring om te zien dat er bij de selectie een procedure werd gehan­teerd, die bestond uit het geven van punten ten aanzien van de criteria waaraan iemand voor een functie moet voldoen. Ook was er onderling een duidelijk gevoel van eenheid. Lieve mensen die voor ons en voor elkaar klaar staan.

Voor de bijeenkomst hadden we nog een gesprek met de dokter bij de BCDP. Door hem werden we ons nog eens bewust van het HIV probleem in Oeganda. De dokter deed bij alle zwangere vrouwen in zijn praktijk een HIV test; 30% bleek besmet te zijn!

Na afloop van de bijeenkomst zijn Edith, Reinier en ik met een Matatu (mini-busje) naar hun huis vertrokken. Het laatste stukje legden we weer af met een Boda-Boda. Hier werden we weer even geconfronteerd van het gevaar in het verkeer. Twee van de rijders roken behoorlijk naar alcohol. Na het afzetten van Edith en mij reed de rijder van Reinier frontaal op een van onze rijders, die al weer op de terugweg was. Gelukkig liep alles goed af.

Na nog eens een week werken kwam het moment van genieten; op de laatste zaterdag voor mijn vertrek ben ik gaan raften op de Nijl. Dit is een evenement waar maar door een klein groepje mensen aan deelgenomen wordt, waardoor je heel dichtbij de natuur en de kracht daarvan komt te staan. Het was zowel een avontuur door het spektakel dat de stroomver­snellingen met zich mee brengen (ik ben dan ook twee keer omgeslagen in een stroomver­snelling) als door de intense schoonheid die de Nijl uitstraalt. Wel hield ik er nog een zonne­steek en rood verbrande armen en benen aan over. Zonnecrème factor 20 bleek helaas onvoldoende bescherming te bieden!

Keywords: