Mijn 27 ste verjaardag vierde ik dit jaar niet alleen. Reinier was er natuurlijk, maar ook ontelbare parasieten verspreid in mijn lichaam. Het is een hele vreemde gewaarwording. De eerste twee dagen voelde ik me een beetje vreemd. Meerdere malen per dag vroeg ik mezelf af of de temperatuur in Uganda nu ineens heftig gestegen was in vergelijking met de vorige weken. Onrustig werd ik ervan en ik kan me niet meer precies herinneren wat nu het doorslaggevende moment is geweest dat ik ineens aan malaria moest denken. Als ik me een beetje ‘heter’ voel dan andere dagen, dan is dit, gelukkig, niet meteen verontrustend. Daarom had ik er maar weinig verbale uiting aan gegeven. Ik ben ten slotte uit eigen keus naar dit prachtige warme land verhuisd, dan ga ik niet een beetje zitten klagen over de warmte. Doch, op dag drie combineerde de opvliegers, want zo lijkt het te voelen, zich met diaree, op mijn bureau in slaap vallen, duizeligheid, kortom, echt grieperig voelen. Dit uitgesproken te hebben aan Reinier, besloten we niet te lang meer te wachten met een test.

Zoveel mensen hebben mij gewaarschuwd dat ik voordat ik ziek zou worden, kennis moest maken met een ziekenhuis of een goede arts. Braaf beaamde ik toen dat ik deze taak uit zou voeren voordat ik ziek werd. Maar zo verstreken de dagen en weken, waarin ik er heilig van overtuigd was dat ik toch ontzettend goed zal zorgen voor mezelf en dus niet ziek zal worden. In de praktijk betekende dit dat ik op het moment supreme de Lonely Planet amper nog kon lezen om het adres op te zoeken van een ziekenhuis. Duizelig bedacht ik voor het vertrouwde te kiezen en nam de minibus naar mijn werk. Want ook in Banda hebben ze een Health Centre. De eerste kennismaking, drie weken geleden, was een schrikbarend moment. Het Centre is zo primitief en weinig voorzien van materialen. Nu ik er drie weken lang elke dag ben, voelt het zo vertrouwd dat het mij geen bal meer kan schelen dat de muren niet spierwit zijn zoals onze ziekenhuizen dat kennen. Draaierig biedt ik mijn wijsvinger aan en de zuster prikt in mijn vinger. Neemt een druppeltje bloed af en legt deze op een glasplaatje. Het mooie van dit Health Centre is dat iedereen elkaar kent en dat ik met mijn nieuwsgierige kop erbij mocht blijven staan. Zo kon ik zien dat het glasplaatje van het ene vloeistofje in het andere ging en tussendoor moest het even drogen. Na nog minder dan 20 minuten kon ik onder de microscoop de parasieten met eigen ogen zien. Drie verschillende hebben we gevonden. Het was even shockerend te horen dat ik echt malaria heb. Ik had zo gehoopt deze ziekte gewoon niet te krijgen. Maar was er nu mee geconfronteerd zonder dat ik er enige controle over kon hebben.

Van de zuster kreeg ik twee tabletten en een hele stapel paracetamol. Daarna belde ik Reinier die mij vroeg direct naar zijn werk te komen om vandaar een ziekenhuis aan te doen. Want we moesten toch maar even een second opinium vragen. Met loodzware benen bereikte we het ziekenhuis. De arts kon al aan de hand van mijn verhaal concluderen dat ik malaria heb. En ik liet hem de pillen zien die ik gekregen had. Er stond helaas niet op hoeveel mg. er in elke pil zit. Dit was toch wel crusiale informatie die we moesten zien te achterhalen. We belde dus de zuster in Banda. Zij kon ons vertellen dat de pillen de juiste dosering bevatten en dat ik me maar snel aan mijn kuur moest beginnen. Van de arts kreeg ik nog zes van deze pillen, in Banda waren ze even niet op voorraad en zou ik de dag erna pas mijn tweede dosis hebben gekrege. Ook Reinier werd een pil geadviseerd want net de avond ervoor zat er zo’n rare mug in onze klamboe die nadat hij mij toegetakeld had Reinier pal op zijn voorhoofd moest steken. Bepakt met medicatie gingen we samen terug naar huis. Die avond sliep ik als een blok, de dag erna trouwens ook en de dag daarna probeerde ik weer te gaan werken, binnen een uur was ik weer thuis en trok ik me maar weer terug in bed. Ik kan me zelfs van een dag weinig herinneren. Tja, ik heb natuurlijk ook ernstig weinig gedaan die dag. Behalve dan veel zweten en drinken en tussendoor Reinier becommanderen om te voorkomen dat de huishoudelijke taken niet een dusdanige achterstand zouden oplopen dat ik de eerste drie maanden nodig zou hebben om de achterstand van drie dagen in te halen.

Frustrerend vond ik het dat alle collega’s gewoon vrolijk blijven werken als ze malaria hebben. Ze nemen gewoon een extra stoffe zakdoek mee naar het werk waarmee ze hun bezwete gezicht dan elke seconde droog vegen maar verder doen ze gewoon wat er van hun verwacht wordt. Daarom leek het mij een dag de moeite waard om hetzelfde te proberen maar dat was die dag dat ik binnen een uur weer thuis zat. Gelukkig deden mijn collega’s zelf er helemaal niet moeilijk over. Zei riepen de hele week, sorry, sorry madam. Alsof ze de boodschapper waren die de mug op me hadden afgestuurd en het hele zweet senario ook hadden kunnen voorkomen. Het is blijkbaar, nu eenmaal heel gebruikelijk hier om elke keer sorry madam te roepen als mij iets overkomt. Zelfs na een keer niezen, roepen collega’s ‘sorry madam’.

Een week verder, resterende nog maar een pil in mijn strip, voel ik me stukken beter. Het lijkt erop dat de malaria parasiet zich aardig aan het terugtrekken is. Waar gaat het ziekmakende monster nu naar toe? Dokter de Beer, lost de parasiet zich gewoon op? Ik kan jullie wel vertellen dat ik er alles aan doe om een tweede malaria attack te voorkomen. Zo smeer ik mezelf voordat de avond valt helemaal in met deet en trek ik een lange broek aan met een lang bemouwd t-shirt, sokken over mijn voeten en we installeerden een nieuwe klamboe. Een vierkante, strak om de matras en goed geinpregneerd. Laten we hopen dat dit voldoende voorzorgsmaatregelen zijn en dat voorlopig even geen malaria parasiet zich meer in mijn lijf waagt. Verder trouwens toch nog een zeer aangename verjaardag weten te vieren met alle lieve berichtjes, mailtjes, kaartjes, geposte kadootjes, filmpjes, opgenomen verjaardagsliedjes en een echte Ugandese verjaardags taart!

Reacties

Geschreven door Gast op 2005-04-09 12:00:21 hallow ik ben brenda en ik ben 11 jaar me msn is

Geschreven door Gast op 2005-02-28 21:50:55 Hoi Edith,    Hopelijk ben je weer opgeknapt. Maf hoor, ik kijk even twee weken niet en jij zit daar een beetje doodziek te wezen, op je verjaardag nog wel. Heb je het weblog van Josefien nog gelezen? Zij werd gefeliciteerd met haar malaria-aanval, nu is ze een echte Congolese. Dus zo kun je het ook zien, nu hoor je er echt bij. Niet het meest leuke doopfeestje natuurlijk.    Groetjes van Esther

Hoe gaat het Muijsje? Geschreven door Gast op 2005-02-25 23:24:24 ik schrok wel ff. Zo iets hoop je inderdaad niet op te lopen, maar ja ongelukjes zitten in een klein "gaatje".  Gelukkig dat het nu weer beter met je gaat.  Ik mail je weer gauw, groetjes van de boys en je collega's. We missen je!  De foto van het spandoek kidogo en jullie uitnodiging heeft nu een mooi plaatsje gekregen op kantoor. Zo zijn jullie toch nog iedere dag bij ons.  Bey bey en tot snel, liefs Ilse

Geschreven door Gast op 2005-02-24 16:24:14 je kunt beter naar de surgery van dr stockely (engelsman) gaan in kololo-veel betrouwbaarder dan de rest van de doktors in uganda - ze zijn europees en zijn bevooraadt.

gelukkig Geschreven door mgielkens op 2005-02-23 21:01:52 Fijn je weer zo te horen dat het beter gaat . De ideen zijn zijn zo gek nog niet wat ik hier lees . Groetjes Marcel

citroenella Geschreven door Gast op 2005-02-23 15:51:49 Haai Edith  nog eventjes Ansje hier. Die tip van Winnie is zo gek nog niet. Citroenplanten en lavendel verdrijven hier de muggen.Misschien ook die bloedzuigermuggen van jullie. Het lijken wel kleine draculaas!Als je een kameleon of een blik hagedissen  neemt moet je ze wel vertellen niet op je klamboe te landen midden in de nacht. Lijkt me wat onrustig worden...  Veel groetjes. Opa vraagt hoe het zit met jullie ziekteverzekering?

arme zieke Geschreven door Gast op 2005-02-23 14:34:58 Opa en oma wensen je veel beterschap  en hopelijk hebben die rare muggen genoeg van je .  veel liefs en kusjes Opa en Oma en Ansje groeten aan Reinier Lig je nog in bed????of gaat het wel???

arme zieke Geschreven door Gast op 2005-02-23 14:33:25

Joepie!! Geschreven door Gast op 2005-02-23 12:01:01 Hey taaie vrouw...Fijn dat je je weer wat beter voelt. Voel ik me ook weer een stuk geruster.  Werk ze!!  Kus Simoon

Geschreven door Gast op 2005-02-23 11:42:36 Ben blij dat t al een stukje beter gaat. Hopelijk ben je snel weer op de been om te werken en andere zaken te verrichten.    Groetjes Elvira Nanuru    PS.  Nog gefeliciteerd met je 27e verjaardag.

Geschreven door Gast op 2005-02-23 10:12:57 Jeetje liefje wat een verhaal, ik ben heel blij dat het weer wat beter gaat. En het is heel goed nieuws dat ik je kan sms'en! Dat ga ik snel doen!   Misschien moeten jullie in de slaapkamer sitroenella plantjes kweken, en hagadissen of een kamelion neerzetten. Heb gehoord van een jongen die in Indonesie woonde dat hij dat had in zijn slaapkamer tegen ongedierte. En het lijkt me enorm gezellig!  Tot gauw sis! x Win

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

Powered by AkoComment 2.0!

Keywords: