|
Friday, 20 February 2004 |
Hallo lieve vrienden en
familieleden,
Bij deze mijn verhaaltje over
waarom ik zo ontzettend graag naar Afrika wil gaan. We houden jullie op de
hoogte de drie komende weken, want er is niets zo leuk dan de thuisgasten te
vertellen van alle avonturen die we gaan meemaken.
Gek genoeg ben ik nog niet zolang
geleden mijn vroegere buurman tegengekomen na zo’n vier jaar naast elkaar
gewoond te hebben, bedachten we dat we wel eens ideale reisgenoten (niet alleen
dat, maar laat ik er geen schriftelijke liefdesverklaring van maken) konden zijn
voor elkaar, we moeten nog maar afwachten of we dit soort uitspraken midden in
Afrika nog steeds zullen doen.
Een aantal van jullie weet dat ik
al heel lang erg graag een keertje naar Afrika wil gaan. Eigenlijk heb ik als kind tijdens een van mijn vele dagdromen bedacht dat
ik in Afrika arme donkere kindjes moest gaan helpen. En gedurende de daarop
volgende jaren bracht ik die dagdroom met mij mee en breide deze langzaam uit
tot een wat concreter en uitvoerbaar plan. Vorig jaar heb ik meegedaan aan
selectiedagen bij ’n organisatie die ontwikkelingswerkers uitzenden naar Afrika
voor 4 jaar. Hard voor gewerkt, kwam als een van de beste uit de bus en bedacht
toen dat ik 4 jaar toch te lang vond. Tja, het vierjarige verblijfplan ligt voor
mijn neus, kon zo vertrekken maar miste jullie nu al! Dus besloot ik dat 4 jaar
te lang was voor een eerste keer Afrika. En vond dat ik er eerst maar eens 3
weken het land moest leren kennen.
En eigenlijk wil ik nu simpel weg
naar Afrika om vakantie te vieren zodat ik met mijn luie reet in het zand kan
zitten! (Freek de Jonge, voor degene die hem niet gehoord hebben) Dit alles met
Reinier natuurlijk!!!!!
Wordt vervolgt.
Groetjes
Edith
|
Edith & Reinier in Oeganda 
