Rond Pasen verheug ik me op de bloesem aan de bomen. De bloemetjes en de bijtjes die weer actief worden na een lange suffe winterslaap. Het paaspakje, altijd leuk om weer een gelegenheid te hebben om iets nieuws te kopen en het ontwerp valt altijd net iets te zomers uit. Het verven van gekookte eitjes en de familie brunch waar met veel fanatieke handelingen eitjes, gekupt worden (red. een oud limburgs gebruik waarbij twee eitjes tegen elkaar getikt worden en degeen met het hele eitje gewonnen hebt.), verrassend zacht gekookt weer dit jaar en dan met wat zout opgegeten. De veel te grote chocolade paashaas, die na een paar dagen zijn oren, lijf en buik al heeft opgegeven. Alleen nog een paar zielige chocolade hazenpoten resteren in de koelkast.

Dit jaar, in Uganda, valt er niets te merken van klimaatverandering. De palmbomen en struiken staan er zoals altijd gekleurd bij. De vele beestjes zijn net als altijd druk in de weer en in de supermarkt kun je je blanco eieren kopen. Je hoeft ze niet eerst in je eigen tuin te gaan zoeken :-)) Geen luidruchtige familie brunch en geen chocolade paashaas, want die smelt, nog voordat je het beest uit zijn verpakking hebt gehaald. Wel heb ik overheerlijke chocolade paaseitjes ontvangen vanuit Nederland. Van deze hoeveelheid heb ik wel vier keer langer genoten dan dat ik in Nederland gedaan zou hebben maar verder heb ik geen echt paasei gezien. Jammer jammer!

Nu dat valt reuze mee, want wij werden dit jaar uitgebreid geentertained, een bijzondere maar voor de Ugandees gebruikelijke manier om Pasen te vieren. Dit door een jongeren groep uit Banda, Rise and Shine, die elke week drie keer komen oefenen in de comunity hall van BCDP om hun optreden tot in het detail te kunnen voorbeiden.

Rise and Shine, here they come!

(en let vooral op wat dat kleine jochie met zijn heupen kan. Reinier oefent nog steeds ;-)

--

Edith met haar verjaardagstaart

Groetjes,

Edith